Peddelen of meedrijven?

De mensen om je heen kunnen een prachtige inspiratie zijn! Zo vertelde mijn schoonbroer me een tijd geleden iets wat me super raakte. Vrij vertaald: we leven in een cultuur, waarbij het ‘beter’ is om bij je slechte resultaten stil te staan, zodat je ze kan verbeteren. En dat begint al op de basisschool. Een acht voor taal? Prima, niets meer aan doen. Een vier voor rekenen? Aan de slag!!

Gemiddeld…
Dit systeem gaat voor uniformiteit. Ben je slecht in iets, dan steek je alle energie in het middelmatig worden in dat vak. Maar die energie kun je ook steken in iets waar je al goed in bent, en waar je dan uitzonderlijk goed in wordt.  Gaan we voor middelmatigheid in alles, of outstandingheid in iets specifieks?

Blij?
Dat laatste spreekt me toch iets meer aan. Want waar je aanleg voor hebt, vind je vaak ook leuk. Stop je daar die extra energie in, dan stimuleert dat je natuurlijke potentie. Het voedt je. Jij blij, de rest van de wereld blij (want die kan daar mooi gebruik van maken).
Iets waar je slecht in bent, daar vind je vaak ook geen bal aan. Moet je daar extra aandacht aan besteden, dan voel je vaak weerstand. En dat slurpt energie! Jij niet blij, de rest ook niet.

Vliegende schapen
Hoe belangrijk is het dus dat iedereen zich ontwikkelt naar zijn eigen potentie?!? In de natuur heb ik het eigenlijk ook nog niet anders gezien. Een schaap met de ambitie om te vliegen, een bij die wilt zwemmen. Een eend die langs de boomstam omhoog poogt te kruipen. Neen. Dan aanschouwt men niet in den natuur.

Meegaan op de stroom, dat kunnen ze wel, die beesten. Wij ook! Herinner je een moment dat je je liet meedrijven op je passie, enthousiasme. Wat gebeurde er? Hoe voelde dat? Nauwelijks peddelen, jezelf ontwikkelen, meedrijven. Oh ja, en genieten!! Bij tegenstroompjes of watervalletjes heb je dan genoeg energie om bij te sturen of je er door heen te roeien. Zo wordt het leven een super-boottrip…

Met dank aan Jorrit,

Simone

Reactie toevoegen