Mediteren: hout hakken of slalommen?

Ik was aan het mediteren, toen ik een prachtig visioen kreeg. Ik werd opgetild door een stralend vuur naar de sterren en zag tussen rood en paars licht de heilige maagd Maria verschijnen. Nee, grapje. Kreeg gewoon 'n leuke metafoor in m'n bolletje over wat meditatie pour moi is. Hier komt ie:

Oeoeoerwoud
Lopend door een groot, dicht bos zie ik in de verte een berg waar ik naar onderweg ben. Die bomen zijn m'n gedachtes: een enorm, dicht oerwoud. Een heel vol hoofd, zeg maar. Als ik ze weg wil hebben (oftewel omhakken) dan kan ik m'n 183e verjaardag nóg niet vieren bovenop die berg. Als ik ze stuk voor stuk onderzoek en doorgrond ook niet.

Op 't topje
Maarrrrr, ik kan ze zien én er gewoon langs lopen. Sommige misschien even aanraken: bewust van de boom-gedachte (net als dit metafoor-idee). Maar that's it. Slingerend door het bos kom ik zo wél dichter bij die berg. En daar aangekomen zit ik op het topje. Ik overzie mijn gedachten, maar zit er niet meer tussenin.

Soms zit ik maar drie seconde van het kwartier mediteren op die berg. Maar het uitzicht is het meer dan waard.

Simone

Trefwoorden: 
yoga mediteren

Reactie toevoegen