Mag ’t ff wat nuttelozer?!

Daar lig ik dan: in het superzachte gras van het Aboretumpark. Oeh, da’s fijn. Wachtend op inspiratie voor een blog, want ik weet dat ’t er bíjna aankomt. Dan hoor ik een buizerd boven me gillen. Ik tuur omhoog en zie er… NEGEN! Zwevend op de thermiek hoog in de lucht. Wow. Ze schreeuwen wat, hangen een beetje rond. Gewoon omdat het kan.

In mijn hoofd stijg ik ook al op. En dat terwijl ik deze ochtend een knetter-aardende yogales heb gegeven. Vraag me af: waarom wil ik meezweven, terwijl die verbinding met de aarde vanochtend zo heerlijk aanvoelde?

Misschien omdat vliegen je de ultieme vrijheid geeft. Grenzeloos, alle ruimte en openheid om je heen. Dat moet wel lekker aanvoelen, gok ik. En dan dat zweven: volkomen nutteloos, nul inspanning en niets doen. Je laten voortblazen, omhoog gestuwd door zo’n warme windkolom. Zonder doel, resultaat of richting.

Maar ja, dat nutteloze rondhanden, dat mag ik niet van mezelf. Want (met opgeheven vinger): ‘daar bereik je niets mee. Wat voor goeds moet daar nu van komen?’. Hoor je ’t stemmetje ook al in je hoofd? Echter: hoe sterker iets niet mag, hoe groter de aantrekkingskracht. Grapje van het universum…

Het mooie is: ‘t zal die buizerds een worst wezen wie wat waar van vindt. Als het even kan, zoeken ze de thermiek op. En het is niet die ene lazy bastard die dat doet, zo’n uitzonderlijke hippie-buizerd. Nee hoor, de hele buizerdbevolking doet mee! Zal het toch ergens goed voor zijn… Vandaag in ieder geval voor mijn blog. Thnx guys!

Simone

P.S. Wat is jouw meest nutteloze bezigheid ooit geweest?? Laten we een lijst maken, voor als we inspiratieloos nutteloos bezig willen zijn! Hoef je zelfs daar niet over na te denken…

Reactie toevoegen