Kracht van aandacht

Snakkend naar blog-inspiratie toog ik vanochtend op mijn fiets naar het bos. Wat is het toch errug om naar input te zoeken. ; ) Tussen de bomen stond ik met m’n grote mega-profiel-wandelschoenen me druk te maken of ik op het linker of rechter pad de meeste inspiratie zou vinden. Toen zag ik hoe verderop zonnestralen door het bladerdak braken.

In de spotlight
De bosgrond werd prachtig verlicht, de dode bladeren koper en goud gekleurd. Het regenwater weerkaatste op de (nog levende) bladeren, waardoor ze intens glansden. De tinten groen knalden uit de bladnerven alsof het lente was. De ranke stammen reikten omhoog en straalden uit alsof ze de mooiste waren van het hele bos. Zelfs het silhouet van een afgebroken boomstam had glam-allure in dit zonlicht. Het kwijl droop langzaam uit een hoek van mijn openstaande mond.

Anders kijken
Mezelf hervattend, vroeg ik me af: was dit stukje bos écht zoveel mooier dan de rest om me heen? Nou nee, niet echt. Maar de zon zorgde ervoor dat mijn aandacht werd getrokken naar allerlei details. Ik keek anders, beter, langer, intenser. Die paar vierkante meters werden als het ware opgetild uit de omgeving, letterlijk belicht.

Kijken naar jezelf
En daarin zag ik de essentie van yoga terug komen: volledige aandacht voor iets hebben. Bijvoorbeeld je lichaam. Zoom voor de grap eens in op je adem-route. Voel hoe koude lucht je neus instroomt (en warme lucht er weer uitkomt). De neusholte wordt gevuld op de inademing en ervaar dat die luchtstroom de achterkant van je keel streelt. Daar vervolgt ie z’n weg door de luchtpijp naar je longen die je voelt uitzetten. Ervaar dat je buik groter wordt op de inademing en het terugdeint als je uitademt.

Realiseer je dat je ademritme, levensritme, altijd in je buik voelbaar is. Als je dat intens ervaart… dan ken je de kracht van aandacht. Kwijl.

Simone

Reactie toevoegen