Knuffel je angst!

As we speak ben ik bezig met het ontwikkelen van een nieuwe workshop voor hooggevoelige personen. Als HSP-er loop je namelijk tegen nogal wat dingen aan in deze stimulansrijke wereld. Superinteressant! Wil ik al heel lang! En geweldig dat het nu in gang is gezet!

Die mand met dat gat
Tegenover die drie uitroeptekens, staan ook drie vraagtekens. Want wat kan ík nou anderen bij brengen?!? Mss zijn ze zelf al veel verder in hun HSP-ontwikkeling dan ik… Wat dan?!? Staat het allemaal niet erg betweterig? Is het wel interessant genoeg?

Zoveel twijfels (ook heel HSP), dat het me bijna lam legde. Bíííjna, want ik herkende al die twijfels als angst. Bang om het niet goed te doen, het niet te kunnen, door de mand te vallen.

29 maart
Maar gelukkig, dat blijkt gewoon bullshit te zijn. Want ik heb wél wat te bieden. Voilà. There it is. Ik combineer mijn kennis van yoga met mijn (ervarings)kennis van HSP. En ja, daarnaast weet ik niet alles. Da’s prima, valt er nog wat te ontwikkelen. Maar ik moet ergens beginnen. Dat is op 29 maart 2015 (1e workshop-dag!!). Het wordt prachtig!

Bedankt Thich!
Dat herkennen van die angst kwam naar voren tijdens een prachtige meditatie binnen mijn meditatiegroep. Thich Nhat Hanh heeft een prachtige tekst geschreven over emoties, zoals angst, boosheid, jaloezie, etc.

Mona
Wat hij voorstelt? Dat je er naar glimlacht. Yep. Gewoon zo’n Mona Lisa-smile trekken, een aai over het bolletje van die angst. En weet je wat die angst in me deed? Hij liet zich vasthouden, knuffelen, be-aaien. En dat vond die angst wel fijn. Hij werd er rustiger van, kleiner. Zowaar zowaar, de angst transformeerde tot een klein kind dat gewoon een beetje geruststelling nodig had.

En dat allemaal in een paar minuutjes. Want daarna ging we door naar het gevoel van onveiligheid dat je kan ervaren. Ja, meditatie is best hard werken! Maar onvoorstelbaar, wat aandacht doet... Dus: roep de angst op! Roep zo hard als je kan!! Dan kun je er tenminste wat mee. Knuffelen bijvoorbeeld.

Simone

Reactie toevoegen