Het z-woord

De wérkelijke essentie van yoga? Gewoon, contact maken met je ziel. Dat is het, daar gaat het om. En het lichaam is een soort gereedschap om je te verbinden met die ziel. Hoe dat precies gaat? Als je in een yogahouding bent, kijk je eerst naar je spierspanningen. Wat kun je verzachten? Dan kijk je naar je gedachten: moet je iets van jezelf? Vind je dat je het goed doet? Herken je gedenk en ga er niet in mee. Ook gedachtes verzachten dan.

In de helicopter
En dan word je bewust van het observeren van jezelf. Je kijkt naar jezelf vanuit een helicopterview. Je hebt door dat het lichaam voelt, dat de geest denkt. Je ziet zoals het is, zonder dat er een oordeel bij zit. Dan heb je contact met je ziel! Helemaal niet ingewikkeld of zweverig. Gewoon kijken naar het kijken. That’s it.

Vervuiling
Hoe chill voelt dat aan?! Je bovenkamer leeg, ego’s (die vergelijken & oordelen) op vakantie. Maar ja, dat woord ‘ziel’ hè? Flink aangetast door de maatschappelijke verontreiniging. Want wat een lading associaties heeft de gemiddelde mens wel niet bij ‘ziel’?? Bij mij riep het een beeld op van dode mensen en paars gejurkte dames. Niet zo aanlokkelijk. En al die weerstanden hielden me weg van dat prachtige contact.

Mooi
Tijdens de yoga-opleiding werd ik bewust gemaakt van deze woord-vervuiling. Ik heb geleerd dit contact met de ziel te onderzoeken. En da’s heel fijn. Want als ik mijn ziel weet te herkennen (het is er altijd!), dan geeft het me een compleet andere mogelijkheid om naar de wereld te kijken. Dan is regen niet irritant. Maar nat. Dan is de buurman niet bemoeizuchtig, maar gewoon heel erg betrokken. En daar hoef ik niets aan te veranderen. Kan ook niet.

Dan hoef ik mezelf ook niet te veranderen. Dan ben ik genoeg, heb ik genoeg en doe ik genoeg. Het hoeft allemaal niet beter, meer of vaker. Het is zoals het is. Wijs spul, die ziel.

Simone

Reacties

Reactie toevoegen