To be or work hard to be?

Lekker aan jezelf werken! Positiever in het leven staan, slanker en gezonder, een geheeld mens!! Het wordt behoorlijk verheerlijkt. Afgelopen vrijdagavond hoorde ik de woorden ‘aan jezelf werken’ en dacht: iets aan jezelf doen, kan omslaan in jezelf iets aan doen. Het suggereert namelijk dat hoe je nu bent, niet goed genoeg is. Er móet iets veranderen, dus werk aan de winkel!

Die zelfontwikkeling wordt behoorlijk serieus genomen. Ondergetekende beaamt dit met een riedel stevige hoofdknikken. En de verwachtingen daarin kunnen nogal hoog oplopen. Voorbeeld: ik vond toen ik 18 jaar was, dat het de hoogste tijd was om perfect te worden. Ja, echt waar. Vrijdagavond j.l. heb ik dat voorgoed losgelaten (het lag al even in de week). Welgeteld 16 jaren heb ik heel hard naar een perfecte Simone gestreefd (dat is bijna m’n halve leven!!). Het is niet gelukt.

Gaat ‘m ook niet worden. Ik zie in dat ik mezelf vooral veel geweld heb aangedaan. Ik strafte mezelf voor wat ik nog níet was. Keurde mezelf af voor wat ik wél was. Ja, het was een interessante trip. Nu vraag ik me af: hoeveel authenticiteit, en nog ‘erger’, hoeveel zelfliefde bleef in dat geweld overeind?

Pijnlijk hilarisch als je je bedenkt dat ik mezelf een hoop oplegde vanuit boeken met titels als ‘Heel je leven’ en ‘De weg naar je innerlijk’. Druk met ‘groeien’, was ik me helemaal niet bewust van wat ik allemaal al wel was.
Dat is het linke als je ergens naar streeft. Het kan je blind maken voor wat er al is. Het gevoel van ergens aan werken, geeft vaak een positief gevoel; ik ben nuttig bezig. Maar ont-wikkel je jezelf, of leg er alleen maar extra wikkels omheen?

Dat werd die vrijdagavond heel duidelijk. Het was het begin van mijn weekend-retraite bij Jan Boswijk. Een prachtige man. Tijdens de (stilte-)meditaties voelde ik mezelf zo ontzettend sterk aan-wezig. Mijn wezen was ‘aan’, precies zoals het was. Heel bewust van mijn adem, mijn lichaam, zag ik hoe compleet ik al was. Tijdens de dagen daarna gingen de lezing vaak over bewust leven. Bewust lopen, eten, ademen. Wat een heldere blik gaf dat van wat er werkelijk was… Een hele hoop.

Als ik nu de neiging krijg om een zelfhulpboek erbij te pakken, een schrijfoefening te doen of m’n boeddha-boek te lezen, dan stop ik met in actie zijn. Ga zitten, volg heel bewust drie ademingen en kom tot rust. En dan is het goed. Ik voel dat ik ben. Met of zonder (ont)wikkelingen.

Cheers, Simone

Reacties

Reactie toevoegen